از نظر ساختاری، کنتورهای هوشمند برق را می توان به طور کلی به دو نوع اصلی تقسیم کرد: الکترومکانیکی و کاملا الکترونیکی.
نوع الکترومکانیکی
نوع الکترومکانیکی شامل اتصال اجزای خاص به یک کنتور برق مکانیکی استاندارد است تا بتواند عملکردهای لازم را انجام دهد و در عین حال هزینه ها را پایین نگه دارد و نصب آسان را تسهیل کند. به طور کلی، این رویکرد طراحی مستلزم افزودن دستگاههای حسگر-بدون تغییر ساختار فیزیکی اولیه کنتور یا انحراف از استانداردهای ملی اندازهشناسی-برای تبدیل آن به یک کنتور هوشمند است که قادر به تولید خروجی پالس الکتریکی در کنار خوانشهای مکانیکی است. این امر هماهنگی بین شمارش الکترونیکی و مکانیکی را تضمین میکند و دقت اندازهگیری آن معمولاً کمتر از کنتورهای مکانیکی سنتی نیست. این طراحی از فناوری بالغ کنتورهای القایی موجود استفاده می کند و اغلب در مقاوم سازی کنتورهای قدیمی استفاده می شود.
نوع کاملا الکترونیکی
نوع کاملاً الکترونیکی، برعکس، از اجزای الکترونیکی-متمرکز حول مدارهای مجتمع-برای هر مرحله از اندازهگیری تا پردازش دادهها استفاده میکند، در نتیجه بخشهای مکانیکی که در طول تاریخ در کنتورهای برق استاندارد بودهاند حذف میشوند. در مقایسه با کنتورهای الکترومکانیکی، این نوع مزایای متعددی را ارائه میکند: اندازه فشردهتر، قابلیت اطمینان بیشتر، دقت بیشتر، کاهش مصرف برق و بهبود قابلتوجه فرآیندهای تولید{3}}از جمله توانایی تولید خارج از کارخانههای سنتی و تخصصی کنتور برق. در نهایت، این طراحی کاملاً الکترونیکی برای جایگزینی همه دستگاههای اندازهگیری که دارای اجزای مکانیکی هستند، آماده است.