توسعه کنتورهای الکترونیکی انرژی در چین در دهه 1990 آغاز شد. در سال 1993، اولین کنتور الکترونیکی انرژی چین ایجاد شد. در سال 1994، چین با موفقیت اولین-سنجش انرژی سه فاز، کاملاً الکترونیکی و چند{6}}خود را توسعه داد. در همان سال، Wisun Group یک کنتور انرژی سه-چند فاز-کلاس 0.5S راه اندازی کرد. در سال 1997، کنتورهای الکترونیکی انرژی تولید داخل در شبکه شرکت برق جاکارتا در اندونزی مستقر و به بهره برداری رسید.
از سال 2001، چین شروع به جایگزینی کنتورهای مکانیکی القایی واقع در پستها با کنتورهای انرژی کاملاً الکترونیکی و چندکاره کرد. تا سال 2004، Wisun ظرفیت تولید سالانه 500000-چند فاز-کنتور انرژی سه فازی را ایجاد کرده بود. پس از سال 2005، کنتورهای انرژی کاملاً الکترونیکی رشد سریعی را تجربه کردند و عملکردهای آنها به طور فزاینده متنوع شد و دامنه کاربرد آنها به طور مداوم در حال گسترش بود. در حدود سال 2008، ساخت شبکه هوشمند به عنوان یک هدف استراتژیک برای توسعه شبکه برق جهانی ظاهر شد. شرکت دولتی شبکه چین مفهوم "شبکه هوشمند قوی" را پیشنهاد کرد و تحقیقاتی را در مورد استانداردهای فنی برای کنتورهای هوشمند انرژی آغاز کرد. در همان سال، انرژی سنج چندکاره کلاس 0.1S-برای استفاده در نقاط اتصال شبکه-طراحی شد.
در سپتامبر 2009، State Grid Corporation به طور عمومی مجموعه ای از استانداردها را برای کنتورهای هوشمند انرژی منتشر کرد. در آذرماه همان سال اولین مناقصه یکپارچه این کنتورها انجام شد [6]. در دسامبر 2017، استان هونان به پوشش کامل کنتورهای هوشمند انرژی در سراسر شبکه خود دست یافت. از سال 2020، مطابق با الزامات طرح ارتقا و بهسازی دستگاههای اندازهگیری در نیروگاههای غیر{6}}نیروگاهی در بازار معاملات نقطهای، کنتورهای انرژی واقع در پایانههای ژنراتور نیروگاه و در نقاط اتصال به شبکه با کنتورهای هوشمند نسخه 2020 جایگزین شدند.